dinsdag 5 juli 2011

Caravans hebben niets te willen

Je hebt van die momenten dat iets je door het hoofd blijft zingen...
Zo ook met de spreuk van de coachingskalender van vrijdag 1 juli j.l.: 'Caravans willen helemaal niet op vakantie; daarom moeten auto's er ook zo hard aan trekken'. Het speelt me nu al dagen door het hoofd wat ik hieraan zou kunnen hebben op mijn werkplek. Ik werk in het onderwijs.
Nu is de term 'vakantie' daar een bekend fenomeen, veel besproken ook, en eveneens bekritiseerd, door buitenstaanders. Maar dat terzijde. In elk geval hebben we er daar nog nooit bij stilgestaan dat caravans iets zouden kunnen willen. Caravans hebben maar te volgen waar de auto gaat.

Gaandeweg probeer ik de spreuk nu een vertaalslag te geven naar mijn werk. Dat brengt me af en toe op rare gedachtenkronkels. Ik hoop dat je ze kunt volgen!
Laat ik 'caravans' nu eens vertalen met 'leerlingen'; leerkrachten bestempel ik in dat geval maar even tot de 'auto's'. Je ziet, dat volgen wordt nu al lastig. Want wees eerlijk: kun jij je veel leerlingen voorstellen die niet op vakantie zouden willen? Want ook al hebben caravans niets te willen, in dit geval is de wil bij leerlingen wel degelijk groot! Daar hoeven leerkrachten helemaal niet aan te trekken, toch? En trouwens: die gaan lekker zelf ook op vakantie (ik ook), veel te moe om nog ergens aan te trekken (laat de auto dat maar doen).

Leerkrachten dan maar als caravans? Dat kan ook niet kloppen. Over zes weken zomervakantie, en andere vakanties valt niet te discussieren (dat is ook zo ongeveer de enige arbeidsvoorwaarde die nog staat...).
Nee, ik denk dat ik nog maar eens rustig op die spreuk ga zitten broeden!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen