zondag 11 november 2012

Nieuwsgierig?

De coachingskalender gaf afgelopen week weer een prikkelende spreuk: 'Onbegrip is voor de een reden om stil te staan, voor de ander om in beweging te komen' . Eén en ander staat tussen haakjes omdat het een citaat is en ik geen toestemming heb gevraagd deze spreuk met jullie te delen. Maar dat terzijde.
Ik ben dan altijd nieuwsgierig waar de auteur met zo'n diep doordachte zinsnede, die hij graag met ons wil delen, naar toe wil, zeker als er in de zin ook de mogelijkheid zit nergens naar toe te gaan. Als je zo'n mooi blaadje uit de kalender op de kop legt, vind je de verhelderende tekst. En aha: daar staat de clou (en vanwege de inhoud wil ik die graag delen). Hoe stimuleer je nieuwsgierigheid bij mensen die daar niet rijk mee bedeeld zijn, of, waarschijnlijker, die hun nieuwsgierigheid zijn kwijtgeraakt? Aha, en als je het niet begrijpt, dan kun je twee dingen doen: op zoek gaan, of het er maar gauw bij te laten zitten. Ik moest meteen denken aan kinderen, die zo gaandeweg hun schoolloopbaan hun nieuwsgierigheid verliezen. Kijk maar bij de kleuters: je hoeft er echt niets voor te doen om ze nieuwsgierig te krijgen... En hoe hard moet je soms porren in de bovenbouw om ze weer aan het denken te zetten... Nieuwsgierige mensen willen antwoorden zoeken, het waarom weten; ze zijn op zoek naar schatten, iets wat nu nog verborgen is; sporen zoeken, signalen oppikken, reageren op onverwachte dingen; sensatie zoeken, nieuwe spannende ervaringen opdoen. Hoe kan het dat zelfs kinderen dat al verliezen? Of is er misschien sprake van dat ze het niet zelf verliezen, maar dat het kwijt gemaakt wordt? En hoe dan? En wie dan? En waarom dan? En zo zit ik, met een blaadje van de coachingskalender in de hand, met alweer een dilemma dat opgelost moet worden. Kijken naar hamsters maakt me niets wijzer in dit geval. En aha, het duurt niet lang of er komt uit gezinskring een geweldige oplossing (dat heb je met die nieuwsgierige mensen om me heen); ik krijg het voorstel om mijn observatorium aan te vullen met een Siamese kat (van nature ontstellend nieuwsgierige beesten). En je begrijpt: na het zien van een plaatje ben ik ontzettend nieuwsgierig geworden.... Binnenkort dus, nieuw in het observatorium van Rein: een Siamees op vier pootjes!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen