zondag 16 februari 2014

Afluisterschandaal


Met een aardappel in je mond praten: het was niet best als ik dat thuis deed. Ik heb het er grondig afgeleerd.
Hoe dat moet was deze week te zien tijdens een oppositiefeestje in de Tweede Kamer. Minister Plasterk moest opdraven om uit te leggen hoe het nu ècht zat met die afluisteraffaire. De hele avond heb ik zitten luisteren, en een deel van de nacht ook, en nu pas begin ik te begrijpen waarom deze man heet zoals die heet. Hij zal wel niet alleen een sterke plas hebben, maar kan ook sterke verhalen vertellen met droge ogen. En dit keer hield ie met z’n verhalen z’n voeten ook droog.
Een politieke carrière? Voor mij niet weggelegd, kan niet met een aardappel in de mond praten…
Ik weet niet hoe het jullie verging, maar: heb je nou niet dat je bezorgd bent geworden? Want laten we eerlijk wezen; deze man was vroeger minister van onderwijs. Tijdens het debat heb ik de hele tijd zitten kijken naar wie er nog meer aanwezig waren. Minister Hennis natuurlijk, die er de hele avond bij zat te kijken of Plasterk haar de hete aardappel niet op het bord zou leggen (en daarom zag je af en toe haar adamsappel sterk op en neer vliegen, alsof ze zich verslikte in een… eh, aardappel).
Geen Rutte in de zaal. Die zal wel gedacht hebben: laat ie maar stikken in z’n eigen aardappel. Maar wat mij nog meer verontrustte: geen minister Bussenmaker!

Ik kan je garanderen dat ik me daarover niet voor niets ongerust maak. Nog maar twee weken geleden heb
ik contact gehad met iemand van de PO-raad, over de actiegroep die de CITO-toets wenst af te schaffen… Onverbeterlijk, die PO-raad-man. Een week later een groot artikel van meneer staatssecretaris Dekker, die ons (in onderwijsland) oproept te stoppen met kritiek en gemopper op de CITO-toets. Beiden heb ik verweten niet te kijken naar de werkelijkheid van het toetsen: oefenen vooraf, voorlezen, voorzeggen van antwoorden, uitsluiten van deelnemers… Alles gebeurt, en dat zonder enige vorm van controle…

Geen Bussenmaker in de Kamer… Pas dit weekend ging mij dit serieus verontrusten. Waar was zij? Waar was Sander Dekker?  Wat zouden zij uitspoken? Plots besefte ik me dat ik had moeten zwijgen (net zoals die Hennis). Plots begreep ik waarom Plasterk niets kon zeggen. Plots besefte ik wat er aan de hand was. Niks geen afluisterende Amerikanen, niks geen afluisteren van buitenlandse telefoongesprekken en buitenlands mailverkeer… Nee, de werkelijkheid was erger!
Ik beloof jullie het schokkende nieuws dat wij over een maand of twee zullen horen! Het zal niet lang meer duren of Plasterk staat opnieuw, vanwege een afluisterschandaal, in de Tweede Kamer. Het zal niet Hennis zijn die dan naast hem zit, maar Bussenmaker!
En de kern van het nieuws zal zijn:
´Data afname CITO-eindtoets uitgewisseld met Onderwijsinspectie; 1200 groep-8-docenten afgeluisterd bij afname CITO-toets! Docenten flessen betrouwbaarheid toetsing!´
Daarom waren Bussenmaker en Dekker er niet!


Ondertussen is thuis deze week dubbel leed geschied. Allereerst is de hamster dood, leve de hamster. Daarmee heeft een jarenlang trouw gevolgd observatieonderwerp het tijdelijke met het eeuwige verwisseld. Wat het leed nog verergerde: terwijl de krant bol stond van weer iemand die pas na vijf jaar dood in huis was gevonden, lag ook onze hamster al twee dagen dood in zijn kooi (weliswaar onder het hooi, maar toch). En we hadden nog zo stellig beweerd dat het ons nooit zou overkomen…
Met gepaste stilte is het diertje ter aarde besteld, in de tuin.

Of dit iets te maken heeft met het volgende, ik weet het niet. Ook Wifi heeft de
afgelopen week de CITO-eindtoets afgelegd. Ik heb de toetsen zelf maar nagekeken (ik bedoel: dat gaat toch aanmerkelijk sneller, niet waar?). Wel, de eindscore is allerbelabberst: nog geen 10 punten.

En ik heb nog wel zo voorgeleen en voorgezegd….

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen